Είχε μεσημεριάσει όταν κατεβήκαμε στο Λιβάδι και βρήκαμε τους υπόλοιπους. Κάτσαμε να φάμε ένα από τα χειρότερα φαγητά που έχω φάει ποτέ μου. ΑΙΣΧΟΣ!! Μετά από την τόση ομορφιά της χώρας, αυτή η κατάντια; Ντροπή τους! Γυρίσαμε στο δωμάτιο, η γυναίκα μου ξάπλωσε και εγώ με το αυτοκίνητο ξεκίνησα για μια μεγάλη βόλτα. Η βόλτα αυτή ήταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού. Η διαδρομή κατάξερη με μερικές εξαιρέσεις με λίγα δέντρα στους οικισμούς που πέρασα. Ανέβηκα στο δρόμο για τη χώρα, την προσπέρασα και συνέχισα. Παναγιά, Συκαμιά (με την όμορφη παραλία πιο χαμηλά. Την είδα από ψηλά), Γαλανή και φτάνω στο μοναστήρι των Ταξιαρχών.
![](http://img638.imageshack.us/img638/5541/dsc00797p.jpg)
Μοναστήρι του 16ου αι. στέκεται ψηλά και αγναντεύει σα μικρό λευκό κάστρο το πέλαγος. Δυστυχώς ήταν κλειστό. Συνέχισα το δρόμο που από εκεί και μετά παίρνει νότια κατεύθυνση. Το επόμενο χωριό είναι ο Κένταρχος. Βρίσκεται σε μια στροφή στην πλαγιά μιας ρεματιάς και δεν έχει καμιά οπτική επαφή με τη θάλασσα. Πέτρινο, με σχετικό πράσινο από λίγες ελιές και ευκάλυπτους είναι ιδιόμορφο, ξεχωριστό, παράξενο και γι αυτό και όμορφο. Ο δρόμος συνεχίζει, περνά από τον Άγιο Ιωάννη και εκεί στη στροφή μια «λίμνη»!!! Στην πραγματικότητα είναι μια δεξαμενή φτιαγμένη από ένα μικρό φράγμα σε ένα χείμαρρο για τις ανάγκες του νησιού. Λίγο μετά η Ψιλή Άμμος (είναι γνωστό το νησί, αν και τόσο μικρό, για τις πολλές και καλές παραλίες του. Πάνω από 70!!!). Περνά δυτικά της παραλίας του Άγιου Σώστη, ανεβαίνει το ύψωμα και καταλήγει στο Λιβάδι.
Γύρισα στο δωμάτιο και ετοιμαστήκαμε. Σε λίγο ξεκινήσαμε εν πομπή για το Μέγα Λιβάδι όπου και θα γινόταν ο γάμος. Έπρεπε να πάμε το γαμπρό. Λίγο αργότερα μια άλλη πομπή θα έφερνε τη νύφη.
Φτάνοντας κανείς στο Μέγα Λιβάδι θα αντικρίσει ποικίλες εικόνες. Αριστερά ο κόλπος κυριαρχείται από κάθετους βράχους, σκαμμένους και χτισμένους. Είναι ο χώρος των παλιών μεταλλίων. Πέτρινοι, στιβαροί τοίχοι, σιδηροτροχιές και βαγόνια που σκουριάζουν ακίνητα και γερανογέφυρες πάνω από το νερό στο έλεος της σκουριάς κι αυτές. Ο δρόμος στρίβει και αντικρίζεις την όμορφη αμμουδιά με τους ευκάλυπτους και τ’ αρμυρίκια και τον οικισμό. Στην αρχή και λίγο πριν την αμμουδιά ένα ξωκλήσι. Εκεί και θα γινόταν ο γάμος.
![](http://img843.imageshack.us/img843/4249/dsc00811qf.jpg)
Την ώρα που ήρθε η νύφη και άρχιζε το μυστήριο, ο ήλιος βούταγε στο πέλαγο. Που να συγκεντρωθείς; Στο μυστήριο; Στην ομορφιά των παιδιών που μπροστά μας ζούσαν την πιο ωραία τους στιγμή; Ή το τοπίο; Το μάτι προσπαθούσε να κλέψει λίγο απ’ όλα και αυτό έφερνε μια ευχάριστη «ζαλάδα»! Είχε πέσει το σκοτάδι για τα καλά όταν τέλειωσε ο γάμος. Αντί για κουφέτα ντόπιο φρέσκο παστέλι φτιαγμένο πάνω σε φύλλα λεμονιάς (!!!) και νόστιμο κόκκινο κρασί! Μετά το γάμο φύγαμε όλοι μαζί για το μαγαζί στην Κάτω Χώρα όπου και έγινε τρικούβερτο γλέντι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Να ζήσετε!!!